เอนทรี่นี้บ๊วยขอไม่เกริ่นอะไรมากนะคะ เดี๋ยวจะลืมเรื่องที่จะอัพ (ฮา)

 
จำได้ว่าตอนเด็ก ๆ น่าจะตอนที่บ๊วยอยู่อนุบาล 2 ล่ะมั้ง ?
คุณครูประจำชั้นเคยถามบ๊วยว่า...โตขึ้นมาอยากเป็นอะไร ?
ในตอนนั้นบ๊วยก็ไม่รู้หรอกนะ ว่าอาชีพมันมีมากมายขนาดไหน
แต่ว่า ก็ตอบคุณครูไปว่า...หนูอยากเป็นหมอ อยากรักษาคน จะได้ไม่มีใครไม่สบายอีก
คุณครูก็ยิ้มรับ พร้อมกับบอกว่า...ดีแล้วล่ะจ้ะ....

 
และพออายุ 6 ขวบ บ๊วยก็ได้เข้าเรียนชั้นประถม 1 ที่โรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่งในเชียงใหม่
วันแรกที่ไป จำได้แม่นว่าคุณพ่อให้เงินติดตัวไป รร. 49 บาท (ทำไมไม่เป็น 50 ไปเลยเนอะ 55)
ที่จำได้แม่น เป็นเพราะว่า...เด็กอายุแค่นั้น เงินเท่านี้ก็รู้สึกว่ามันเยอะแล้ว Cool

 
พอเข้าไปที่ห้องเรียน สักพักก็มีเพลงดังให้ไปเข้าแถวด้านล่าง บ๊วยก็เดินลงไปเข้าแถว
พอเลิกแถวแล้ว ก่อนที่จะเดินกลับเข้าห้องเนี่ย เขาก็ให้เดินไปทีละห้อง ๆ เนอะ
แล้วก็ยังไม่ถึงเวลาที่ห้องบ๊วยจะได้เดิน บ๊วยก็เลยสะกิดเพื่อนที่ยืนอยู่ด้านหน้าเบา ๆ
แล้วก็พูดว่า... "สวัสดี เค้าชื่อบ๊วยนะ ชื่ออะไรเหรอ ?"
เพื่อนคนนั้นก็หันหน้ามา เธอเป็นเด็กผู้หญิงลูกครึ่ง ตัวสูงกว่าบ๊วยไปประมาณ 10 เซนฯ ได้มั้ง
เธอตอบกลับมาว่า... "เค้าชื่อตุ๊กตา"
แล้วบ๊วยก็บอกไปอีกว่า "เดี๋ยวเรามาเล่นด้วยกันนะ " พร้อมกับฉีกยิ้มกว้างให้
(ก็ตอนนั้นมันยังเด็กอยู่เนอะ ชวนเล่นลูกเดียว 55555 ,,) และตุ๊กตาก็บอกว่าจะมาเล่นด้วยกัน

 
เวลาผ่านไป....

 
ตอนนั้นบ๊วยอยู่ ป.3 แล้ว และอยู่มาวันหนึ่ง บ๊วยก็ได้พบกับคำถามนี้อีกครั้ง....
"โตขึ้นมาอยากเป็นอะไร ?"
 
และเวลานั้นบ๊วยก็ยังยืนยันคำเดิมว่าอยากเป็นหมอ....คำตอบเดิม...เหตุผลเดิม....

เวลานี้บ๊วยก็มีเพื่อนเพิ่มขึ้นมากมาย มีทั้งคนที่นิสัยดี และนิสัยไม่ดี
ซึ่งตอนนั้นบ๊วยก็เริ่มรู้นิสัยที่แท้จริงของตัวเองแล้ว ว่าเป็นคนยังไง นิสัยยังไง
....ใครดีมาบ๊วยก็จะดีตอบ ใครร้ายมา...บ๊วยก็จะร้ายตอบเช่นกัน....
แต่โดยพื้นฐานบ๊วยจะเป็นคนที่รักเพื่อนมาก ๆ ขี้ใจอ่อน และก็ปฏิเสธไม่เป็น....

 
3 ปีผ่านไป....ตอนนี้บ๊วยอยู่ ป.6 แล้ว

มีความคิดที่เริ่มเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมากกว่าเดิม แต่จริง ๆ ถ้าเทียบกับคนที่อยู่วัยเดียวกัน
บ๊วยจะมีความคิดที่เป็นผู้ใหญ่มากกว่าเยอะ แต่ว่าด้วยความที่เป็นคนฮา ๆ ร่าเริง
และชอบทำตัวไม่ค่อยสนโลกเท่าไหร่ ทำตัวไม่จริงจัง ทั้ง ๆ ที่จริงจังและคิดมากมาก
ก็เลยทำให้เพื่อน ๆ ชอบคิดว่าบ๊วยน่ะ ยังเป็นเด็กอยู่ ไม่น่าเชื่อถือในเรื่องที่ควรจะให้ผู้ใหญ่ตัดสิน
แต่บ๊วยก็ไม่สนใจเพื่อนเท่าไหร่หรอก เพราะถ้าบ๊วยพูดไปแล้วไม่เชื่อ พูดให้ตายยังไงก็ไม่เชื่อหรอก

 
พอเข้าเทอม 2 ของการเป็นนักเรียนชั้น ป.6

ช่วงนี้จะเป็นช่วงที่มีการเปลี่ยนแปลงหลาย ๆ อย่างเกิดขึ้นมากมาย
จากที่บ๊วยเคยอ่านหนังสือการ์ตูนของไทย เช่น มหาสนุก สาวดอกไม้ฯ หนูหิ่น ฯลฯ
บ๊วยก็เริ่มเปลี่ยนมาเป็นอ่านการ์ตูนญี่ปุ่น เรื่องแรกรู้สึกจะเป็นดราก้อนบอลนะ....

 
แต่ก็มีบางอย่างที่ยังคงอยู่เหมือนเดิม.....
นั่นก็คือความมุ่งมั่นที่จะเรียนหมอ ที่จะได้ช่วยรักษาผู้คนมากมาย

 
และเมื่อบ๊วยจะต้องเข้าเรียนชั้นมัธยมปีที่ 1
ตอนนั้นความคิดแรกคือจะไปสอบเข้า รร.ยุพราช
 และความคิดที่ 2 คือจะไปสอบเข้า รร.สาธิตมหาวิทยาลัยเชียงใหม่

แล้วบ๊วยก็ไปสอบเข้า รร.สาธิตก่อน เพราะอะไรไม่รู้จำไม่ได้แล้วล่ะ
และก็รอผล จำได้ว่าประกาศผลวันที่ 17 ล่ะมั้ง ? ไม่ก็ 10 ปลาย ๆ นี่แหละ
บ๊วยก็ยังไม่ได้เข้าไปดูที่เว็บของสาธิต เพราะว่าวันที่ประกาศเป็นวันที่เปิดเรียนอยู่
แต่พอถึงวิชาคณิตศาสตร์ ครูอี๊ด ก็มาบอกกับบ๊วยว่า..."เก่งเนอะ สอบเข้าสาธิตได้ด้วย"

ตอนนั้นบ๊วยตะลึงมาก และยังไม่เชื่อครู นึกว่าครูจะแกล้งเล่น ๆ เพราะบ๊วยสนิทกับครูอี๊ด
 
แต่พอเข้าไปเรียนวิชาคอมพ์ บ๊วยก็เปิดเข้าไปดูในเว็บของสาธิต และปรากฏว่า...

"บ๊วยสอบติดสาธิตจริง ๆ ค่ะ "
 
ตอนนั้นดีใจมากเลยล่ะ เพราะว่าพ่อแม่ตายาย ก็อยากให้เข้าให้ได้
(ที่อยากให้เข้าให้ได้ เพราะว่าสาธิตเป็น รร. ที่แบบใครสอบเข้าได้คือจะเก่งมาก ๆ ข้อสอบก็ยาก)
พอบ๊วยกลับบ้านไป บ๊วยก็ไปบอกตากับยายก่อนเลย (พ่อกับแม่ไปทำงาน กลับมาเสาร์-อาทิตย์)
ทั้งสองท่านดีใจมาก และทั้งกอด ทั้งลูบหัวบ๊วยใหญ่เลย....
บ๊วยก็สัญญาว่าจะตั้งใจเรียนให้ดีที่สุด จะไม่ทำให้ทุกคนต้องเสียใจ
(ตอนประถม บ๊วยได้เกรดเฉลี่ยเยอะน่ะค่ะ ป.4 ได้ 3.80 ป.5 ได้ 3.64 ป.6 ได้ 3.85)
 
 
พอถึงเวลาที่ต้องไปเข้าเรียนที่ รร.สาธิต บ๊วยก็ตื่นเต้นมาก ๆ เพราะที่นี่ไม่เหมือน รร. อื่นเท่าไหร่
ตรงที่ว่าทั้งเรียน ทั้งกิจกรรม จะมีเท่า ๆ กัน มีเยอะเท่า ๆ กัน และใครปรับตัวไม่ได้
เกรดที่เคยดี ๆ จากตอนประถมก็จะตกฮวบทันที เพราะแบ่งเวลาไม่เป็น

 
และที่สาธิต ยังมี "เชียร์" ที่ไม่เหมือนที่อื่นอีกด้วย มีความเป็นสาธิต...
ตอน ม.1 เทอม 1 ทุก ๆ เย็นหลังเลิกเรียน พวกเราจะได้ซ้อมเชียร์....
ต้องอยู่ในห้องเรียนตั้งแต่ตอน 5 โมงเย็น ถึง 6 โมงเย็น

พอถึงเวลาซ้อม เราจะต้องนั่งตัวตรง ตามองไปข้างหน้า ห้ามหันซ้ายหันขวา
และซ้อมร้องเพลงเชียร์ ถ้าร้องไม่ดีก็จะมีสต๊าฟว้าก ว้ากด่า
ว่าง่าย ๆ คือ ซ้อมเหมือนมหาลัยเลยล่ะค่ะ ต่างกันแค่ตรงที่เวลาสต๊าฟด่าจะไม่มีคำหยาบเฉย ๆ

 
....................

 
พอขึ้น ม.3 ก็เป็นเวลาที่พวกเราทุกคนต้องเลือกสักทีว่าจะเข้าเรียนสายอะไร
ทีแรกบ๊วยก็จะเข้าสายวิทย์-คณิต นั่นแหละ เพราะอยากเป็นหมอ
แต่ไป ๆ มา ๆ บ๊วยก็อยากเป็นสถาปนิก....มัณฑนากร...นักกายภาพบำบัด.....
ทำให้บ๊วยเริ่มลังเล ว่าจะเข้าสายอะไรดี และสุดท้ายบ๊วยก็อยากเป็นอัยการ
นักธุรกิจ หรือว่าทูต บ๊วยก็เลยตัดสินใจเข้าศิลป์-ฝรั่งเศส....

ทำให้ใครหลาย ๆ คนในครอบครัวพลิกล็อกอย่างแรง....(ช็อกกันไปตาม ๆ กัน)
แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะว่าครอบครัวบ๊วยไม่บังคับอยู่แล้ว จะเรียนอะไรก็เรียนไป .
 
ดังนั้นบ๊วยเลยเข้าศิลป์-ฝรั่งเศส และตอนนี้ก็ผ่านมาแล้ว 1 เทอม

เรียนสบายดี รู้สึกชอบในด้านนี้ และคิดไม่ผิดที่เลือกเข้าเรียนสายนี้ ถึงจะมีท้อบ้าง แต่ว่าบ๊วยก็สู้ค่ะ
วันพรุ่งนี้เกรดเทอมแรกที่เลือกเรียนศิลป์-ฝรั่งเศส ก็จะออกแล้ว (จริง ๆ ออกวันนี้แต่เลื่อน)

ก็อยากให้มันออกมาดี....ไม่อยากให้ครอบครัวผิดหวัง.....

 
และไม่อยากรู้สึกว่าปล่อยเวลาให้ผ่านไปเฉย ๆ ค่ะ............

 
 
------------------------------------------------

 
จบเอนทรี่นี้แล้ว ดราม่าไปนิดนึง แต่ก็ขอบคุณทุกคนที่อ่านจนจบนะคะ Cool
 
 

Comment

Comment:

Tweet

ดีใจจัง ได้อ่านบล๊อคของรุ่นน้องโรงเรียนเดียวกัน (แต่อายุน่าจะเป็นลูกได้)O^O
รุ่นเลขขึ้นต้นด้วยหนึ่งกว่าๆ
จุ๊ จุ๊ อย่าบอกใครนะ อายเขาquestion

#17 By Fatty Aunt on 2010-12-03 13:28

เรียกไรก็ได้จริงดิ? งั้นแป้กเรียกว่าป้านะ
me//โดนถีบ
ล้อเล่นๆ

เอ้อ ลอยกระทงให้สนุกนะเจ๊ ^O^
เอาละพยายาเข้า เป็นกำลังใจให้คะ
คนเรามีความฝันนะ อยากเป็นโน่นเป็นนี่
ตามวัยละ

เจ้ตาก็อยากเป็นไปทั่วเลยละ
แต่พอจะเรียนมหาลัยก็คิดจนปวดหัว

บางทีไอ้ที่อยากเรียนดันไม่ได้เรียน

พยายามเข้านะคะ อิอิ ขอให้ประสบผลสเร็จในการเรียนจ้า

อิอิ สุขสันวันลอยกระทงล่วงหน้าคะ
ขอบคุณที่มาเม้นให้นะคะ

ตอนนนี่ 07- ghost พิม(เวอชั่นไทย)แล้วนะคะ
แบบว่าไปสืบมาแล้ว 555
ขอบโทษที่ลงผิดไปบ้างแต่ว่าบ้านเจ้มันบ้านนอกนะคะ
ที่สุรินทร์ร้านบอกว่าอีก2เดือนถึงจะอับเดทหนังสือใหม่
คิดว่ามันจะเหมือนกันทั่วประเทศอิอิbig smile

#15 By Dark-kanita on 2010-11-19 14:32



เวลาผ่านไปเร็วจริงๆนะ
เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ใจเราเอง


เราเองก็กำลังค้นหาความฝันของตัวเอง แล้วก็เจอสิ่งที่ชอบแล้ว ก็กำลังสะสมประสบการณ์อยู่

บ๊วยก็ตั้งใจเรียนให้มากๆนะ จะได้ทำงานที่ตัวเองชอบ(เราก็กำลังจะตั้งใจเรียน แต่หลับทุกทีฮ่าๆ)

#14 By kopskyz on 2010-11-19 09:57

ยังไงก็สู้ๆนะครับ ดีแล้วล่ะครับที่ค้นพบว่าตัวเองชอบอะไร บางคนเรียนมาจนจบมาทำงานยังไม่รู้ตัวเองเลยครับว่าอยากทำอะไรกันแน่ มุ่งมั่นต่อไปนะครับ

#13 By DDmonDee on 2010-11-19 08:55

เพิ่งรู้ว่า น้องบ๊วยเป็นสาวเจียงฮาย ยินดีเจ๊า big smile

#12 By i'am-toontoon on 2010-11-18 19:33

ติดสาธิตด้วยหรอ เก่งจังเลย !!!Hot! Hot! Hot!
ตอนเราอยู่ ป.6 ห้องเค้าติดสาธิตแค่ 2 คนเอง
เก่งอะ ๆๆcry

#11 By ♪~Blazechan~♪ on 2010-11-17 17:02

โอ้ว...พยายามคว้าฝันให้ได้นะค้า....
เป็นอะไรก็ช่างขอให้เราสุขกะมันก็พอconfused smile

#10 By เจ้นุช on 2010-11-16 16:17

พี่บ๊วยขยันอัพจังเลยค่ะ~confused smile
(อยากหาเรื่องอัพแต่ไม่มีอะไรในหัวเลย555+)

พี่บ๊วยเรียนที่สาธิตเหรอคะwinkเก่งจังเลยยยย~~
ศิลป์ฝรั่งเศษเหรอ...สายนี้ก็น่าสนแฮะ~
อ่านตอนแรกๆนึกว่าพี่บ๊วยจะเข้าสายวิทย์คณิตซะอีกพลิกล็อคเลยนะคะเนี่ย

ผลออกแล้วมาบอกบ้างสิคะcry
(แล้วเราไปยุ่งอะไรกับเค้าหนอ..= =)
ยังก็พยายามเรื่องเรียนเข้านะคะ สู้ๆ~~~~~confused smile

[ตัวหนอนจะหมดโลกก็เพราะหนูสินะsad smile]

#9 By :GreyLeaF: on 2010-11-15 21:15

cry วิ่งไล่ตามฝันเป็นเรื่องสนุก ฮะ

แต่ถ้าเจอฝันที่ดีกว่าก็สนุกกว่าฮะ Hot! สู้ต่อไปฮะน้องบ๊วยจัง



ปกติไม่ชอบอ่าน อะไรยาวๆเลย เห็นว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องจริงเลยลองอ่านดู อิอิsurprised smile

#8 By OpelwaR ベリーズ工房 on 2010-11-15 03:52

บ๊วยโกะอัพบ่อยขยันขริง..

อิส้มงานทับหัวกระดิกทำอย่างอื่นไม่ค่อยได้ OTL

ยังไงก็สู้ๆนะศิลป์ฝรั่งเศส เห็นว่ายากขริง..

#7 By ✟ORANGE✟ on 2010-11-14 16:44

Design your life by yourself ครับน้องบ๊วย :D

#6 By Mr.P on 2010-11-14 10:54

เรียนอะไรที่เราชอบ จะมีความสุขในการเรียนมากกว่าเยอะ

ตั้งใจเรียนครับ ตอนผมเรียนนี่เหลวแหลกสุด ๆ 555+

อีกอย่างคือ ผ่อนคลายบ้างอะไรบ้าง จะได้ไม่คร่ำเคร่งเครียดเกินไป ใช้ชีวิตในวัยนี้ให้คุ้มค่านะครับ เมื่อเวลาผ่านไป มันจะเป็นช่วงชีวิตที่เราจดจำและคิดถึงสุดหัวใจ

ตอนนี้ ผมจบออกมาหลายปีแล้ว แต่ก็ยังใช้ชีวิตกับเพื่อนๆสมัยมัธยมอยู่เลย big smile

คำว่าเพื่อนดี ไม่มีคำว่าเก่าครับ เพื่อนดีมีได้ตลอดชีวิต

555+ มาเรื่องนี้ได้ไงหว่า

เป็นสถาปนิก....มัณฑนากร นักธุรกิจ หรือว่าทูต ไม่ว่าสุดท้ายแล้วจะเป็นอะไร ขอให้มีความสุขกับสิ่งที่ทำนะครับ big smile

#5 By keaaaa on 2010-11-14 09:57

ขอบคุณจ้ะที่ชวนมาอ่านบันทึกที่น่าประทับใจเรื่องนี้ big smile

พี่คิดว่าบ๊วยคงไม่ลืมจุดมุ่งหมายแรกที่อยากจะช่วยผู้คน
ไม่ว่าบ๊วยจะเรียนจบอะไร ทำอะไร บ๊วยสามารถช่วยคนได้เสมอ
ต่อไปเมื่อถึงเวลาต้องเลือกแต่สับสน ก็เพียงแค่เลือกเดินตามความคิดของบ๊วยอนุบาล2
"คำตอบเดิม...เหตุผลเดิม...คือได้ช่วยผู้คน"

ขอให้บ๊วยก้าวเดินต่อไปอย่างมีความสุขเหมือนที่ผ่านมา
เริ่มจากเกรดเทอมแรกที่สวยงาม big smile

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

#4 By 40reborn on 2010-11-13 23:28

เก่งจัง สอบติดด้วยย

ถ้าเป็นเราคงสอบไม่ติด วันๆนั่งวาดรูปอย่างเดียว55(ทั้งโง่วทั้งเกรียนว่างั้น)

พรุ่งนี้รู้เกรดแล้วสินะ สู้ๆนะค้าcry

ปล. ขอบคุณที่มาเม้นเรามากเลยนะค้า ยินดีที่ได้รู้จักจ้าconfused smile

#3 By MiRiiN .. ♪ on 2010-11-13 21:28

อัพบ่อยจังครับ ไฟแรงจริงเน้อน้องบ๊วย // ทำอะไรที่เราชอบ ดีที่สุดคร้าบ double wink

#2 By Mr.P on 2010-11-13 20:47

ดีออกนา...

ได้ทำตามความฝันตัวเองน่ะ

ตอนเริ่มอ่านบรรทัดแรกๆเค้าเกือบอึ้งไปเหมือนกัน เพราะตอนนี้บ๊วยอยู่สายภาษานี่เนอะ
ถ้าว่ากันจริงๆ ก็...พลิกล็อคเหมือนกันเหอะ

#1 By penny on 2010-11-13 20:41

บ๊วยบ้า บ๊วยบอ View my profile

free counters